100 gün çarkımızı işaretlemeye başladığımız gün, yani okulumuzun ilk gününde, son tikimizi atmayı hayal bile edemiyorduk. Çoğumuzun 1 ile 100 arasında tanıdığı rakamlar çok azdı ve sanki geçmek bilmeyecekti bu günler. Ama Doğa’daki mutlu günlerimiz hızla ilerlemişti ve 100. günümüze yaklaştıkça da partimiz için ne yapabiliriz diye düşünmeye başlamıştık bile. Tavanı sayılarla, kapısı 100 gün içinde fotoğrafları çekilen Doğa çocuklarıyla süslenen okulumuza yakışacak şekilde bizler de en güzel kıyafetlerimizi giyip geldik bugün okulumuza. Bizleri bembeyaz gömlekleriyle ve şapkalarıyla karşılayan öğretmenlerimiz minik kafalarımıza aynı şapkalardan kondurdu ve velilerimize de küçük bir görev verdiler. Yakalarına takılan kartları bir gün boyunca evde, işte, yolda… her yerde taşımalarını istedik ve akşam bu kartlarla bizleri alabileceklerini söyledik. Akşama göreceğiz bakalım; kimler sorumluklarını yerine getirmiş kimler getirmemiş. Ve son olarak, bizleri Dünya’ya getiren anne ve babalarımıza, 100 gündür yetiştiren, eğiten öğretmenlerimize çok teşekkür eder, hazırlanan sürprizlerle, harcanan emeklerle çok mutlu olduğumuzu söylemek isteriz.